Utrata pracy i bezrobocie należą do najtrudniejszych i najbardziej stresujących doświadczeń życiowych. Wskaźniki poziomu bezrobocia rosną nie tylko w Polsce. Z problemem boryka się cała Europa i Stany Zjednoczone. Cześć z przyczyn długotrwałego pozostawania bez pracy ma charakter niezależny od Twojej woli i możliwości (sytuacja na rynku, wiek lub nierynkowe wykształcenie). Jest jednak spora część czynników, na które możesz mieć wpływ. Zastanów się, czy nie bojkotujesz swoich zmagań z bezrobociem?

  1. Czy regularnie odwiedzasz te same strony internetowe lub czytasz tę samą prasę w poszukiwaniu pracy?
  2. Czy liczysz na to, że praca sama do Ciebie przyjdzie? Na przykład biernie czekasz na zlecenia z urzędów lub na to, ze pracę znajdą Ci znajomi?
  3. Czy w sprawie poszukiwania pracy kontaktujesz się ciągle z tymi samymi osobami?
  4. Czy w ciągu ostatnich tygodni poszerzyłeś krąg swoich znajomych na FB, GoldenLine lub Linekdin?
  5. Czy ogłosiłeś publicznie że szukasz pracy?
  6. Czy uaktualniłeś swoje CV i list motywacyjny?
  7. Czy przygotowałeś atrakcyjne CV i umieściłeś je w sieci?
  8. Czy przez większość dnia jesteś zły, niespokojny lub sfrustrowany?

Jeśli odpowiedziałeś twierdząco na trzy z powyższych pytań – odpowiedź brzmi – utknąłeś w bezowocnych poszukiwaniach pracy. Nabrałeś niebezpiecznych nawyków. Przyzwyczaiłeś się do działań, które i tak nie przynoszą oczekiwanych rezultatów.

[biginfopane textcolor=”#ffffff” title=”Co zrobić, aby wyjść z patowej sytuacji?”][/biginfopane]

1. Narzuć sobie ograniczenia

Jeśli przez dłuższy czas pozostajesz bez pracy, wydaje Ci się, że masz nadmiar czasu. Tymczasem poszukiwanie pracy jest zajęciem niezwykle…pracochłonnym. Spróbuj przez kilka kolejnych dni notować, ile godzin dziennie poświeciłeś na poszukiwanie pracy lub zajęcia mogące poprawić Twoją sytuację zawodową? Prawdopodobnie okaże się, że większość dnia po prostu przecieka Ci przez palce. Pamiętaj – od tej pory Twoją pracą jest poszukiwanie pracy.

2. Opracuj strategię

Poszukiwanie pracy jest procesem. Skomplikowanym i długotrwałym. Z badań przeprowadzonych przez International Labour Organisation wynika, że w Europie średni czas poszukiwania pracy w 20013 roku przeciągnie się do 14 miesięcy. Czy można skrócić czas poszukiwania pracy? Można. Na przykład poprzez przygotowanie Strategii Poszukiwania Pracy. Jest to dokument, który krok po kroku planuje wszystkie działania związane ze sposobem poszukiwania nowego zajęcia. Uwzględnia różne opcje. Opracowuje plan B i tzw. „plan awaryjny” – co zrobisz, jeśli Twoje poszukiwania pracy przeciągną się do półtora roku lub dwóch lat?

3. Siła przyzwyczajenia

Największym niebezpieczeństwem płynącym z przeciągającego się bezrobocia jest….. przyzwyczajenie do niego. Popadasz w rutynę codziennych zajęć, przyzwyczajeń i rytuałów. Z czasem nawet jeśli w warstwie uświadomionej narzekasz na swoją sytuację, to podświadomie zaczynasz utożsamiać się z wolnością i brakiem ograniczeń czasowych.

Najważniejsze to – nie popaść w rutynę. Za wszelką cenę postaraj się robić nowe rzeczy – ucz się języków (jeśli nie masz pieniędzy skorzystaj z darmowych źródeł w sieci). Zgłoś się do pracy wolontariackiej (pomoże Ci uzupełnić luki w zatrudnieniu w CV). Spróbuj znaleźć choćby niewielkie, inne źródło dochodu (zaopiekuj się dziećmi pracującej sąsiadki).

4. Zadbaj o siebie

Podczas przeciągającego się bezrobocia bardzo trudno zachować równowagę psychiczną. Najważniejsze to ‘’utrzymać się na powierzchni”. Jak? Dzięki uprawianiu sportu, regularnym spacerom, kontaktom z przyjaciółmi i znajomymi. Utrata pracy to… utrudnienie i niedogodność, ale nie oznacza że ten stan potrwa wiecznie. To tylko jedno z wielu, nieprzyjemnych doświadczeń życiowych.

Facebook comments:

comments